JAKSICKA KOZA

Jak zapukają do chałupy, to nie udawać, że światło samo się pali – drzwi otwierać szeroko! 

Będzie śpiewanie, granie, śmiechu co niemiara i trochę swojskiego zamieszania, jak to u nos na wsi bywało od dziada pradziada.

A gospodarze – pamiętać! Sianko dla Kozy musi być, bo Koza artystka, ale jeść też lubi, a bez sianka to nie ma grania!

Koza idzie – drzwi otwieraj,

śpiewaj, tańcuj i częstuj hojnie,

bo tradycja u nos żyje,

gdy ją wspólnie pielęgnujemy i z dumą pokazujemy!

Niech cała wieś wie, że Jaksice tradycję mają i z sercem ją kultywują!